راهنمایی محصول

قرص ریتالین: موارد استفاده، دوزها، اثرات جانبی و هشدارها

قرص ریتالین

ADHD فکر می‌کنند، اغلب به استفاده از قرص ریتالین متمرکز می‌شوند، زیرا این قرص یکی از اولین داروهای ADHD است که از دهه 1950 برای درمان ADHD استفاده شده است. ریتالین (نام عمومی متیل فنیدات) یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که برای درمان کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی و برای درمان بیماران مبتلا به نارکولپسی استفاده می‌شود.

از آنجایی که ریتالین اغلب به عنوان یک اصطلاح عمومی برای طیف وسیعی از داروهای ADHD استفاده می‌شود، گاهی اوقات افراد هر چیز منفی را که در مورد درمان‌های ADHD شنیده‌اند به ریتالین نسبت می‌دهند. در حالی که ریتالین سابقه خوبی در کمک به بسیاری از بیماری ها به خصوص اختلال نقص توجه و بیش فعالی در کودکان دارد. موضوع این مقاله درباره موارد استفاده، دوزها و اثرات جانبی قرص ریتالین است. تا پایان همراه ما باشید.

 

مطالعه بیشتر: شناخت تیپ بدنی و ورزش متناسب با آن

 

مقدمه

داروهای ADHD

قرص ریتالین یکی از گزینه‌های درمانی رایجی است که برای اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) استفاده می‌شود. اگرچه این محرک می‌تواند علائم ADHD را بهبود بخشد، اما می‌تواند عوارض جانبی نیز ایجاد کند. ریتالین فقط باید با نظارت پزشکی استفاده شود. هنگامی که برای اولین بار مصرف ریتالین را برای ADHD شروع می‌کنید، عوارض جانبی معمولا موقتی هستند. در صورت بدتر شدن علائم یا ادامه یافتن بیش از چند روز به پزشک مراجعه کنید.

 

ریتالین چیست؟

ریتالین یک محرک سیستم عصبی مرکزی است. متیل فنیدات بر مواد شیمیایی موجود در مغز و اعصاب تأثیر می‌گذارد که کمک کننده بیش فعالی و کنترل تکانه است. از قرص ریتالین برای درمان اختلال کمبود توجه (ADD)، اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) و نارکولپسی استفاده می‌شود. نکته ضروری که باید بدانید این است که ریتالین باید به عنوان بخشی از یک برنامه درمانی کامل برای ADHD استفاده شود که ممکن است شامل مشاوره یا درمان‌های دیگر باشد.

 

مطالعه بیشتر: تستوسترون چیست و مکمل های افزایش آن

هشدارها

  • ریتالین ممکن است باعث ایجاد عادت شود. اگر سابقه اعتیاد به مواد مخدر یا الکل دارید به پزشک خود اطلاع دهید. دارو را در جایی نگه دارید که دیگران نتوانند به آن دسترسی پیدا کنند.
  • استفاده نادرست از قرص ریتالین می‌تواند باعث اعتیاد، مصرف بیش از حد یا مرگ شود. اگر با سوء مصرف دارو مشکل داشتید به پزشک خود اطلاع دهید.
  • محرک‌ها باعث سکته مغزی، حمله قلبی و مرگ ناگهانی در افراد مبتلا به فشار خون بالا، بیماری قلبی یا نقص قلبی شده‌اند.
  • اگر در 14 روز گذشته از یک مهارکننده MAO مانند ایزوکاربوکسازید، لینزولید، تزریق متیلن بلو، فنلزین، رازاگیلین، سلژیلین یا ترانیل سیپرومین استفاده کرده‌اید، از مصرف ریتالین خودداری کنید.
  • ریتالین ممکن است باعث روان پریشی جدید یا بدتر شود (افکار یا رفتار غیرمعمول)، به خصوص اگر سابقه افسردگی، بیماری روانی یا اختلال دوقطبی دارید.
  • اگر مشکلات گردش خون داشته باشید ریتالین می‌تواند باعث بی‌حسی، درد یا تغییر رنگ در انگشتان دست یا پا شود.

در صورت داشتن علائم زیر فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • علائم مشکلات قلبی: درد قفسه سینه، احساس سبکی سر یا تنگی نفس.
  • علائم روان پریشی: پارانویا، پرخاشگری، مشکلات رفتاری جدید، دیدن یا شنیدن چیزهایی که واقعی نیستند.
  • علائم مشکلات گردش خون: زخم‌های غیر قابل فهمیدن روی انگشتان دست یا پا.

 

قبل از مصرف این دارو

موارد مصرف رتالین

اگر به متیل فنیدیت حساسیت دارید، نباید از قرص ریتالین استفاده کنید. گلوکوم؛ فشار خون بالا یا مشکل قلبی؛ تیروئید پرکار؛ سابقه شخصی یا خانوادگی تیک (انقباضات عضلانی) یا سندرم تورت. یا اضطراب شدید، تنش یا بی قراری، داروی محرک می‌تواند این علائم را بدتر کند. محرک‌ها باعث سکته مغزی، حمله قلبی و مرگ ناگهانی در افراد خاصی شده‌اند. اگر مشکلات قلبی یا نقص مادرزادی قلب؛ فشار خون بالا؛ یا سابقه خانوادگی بیماری قلبی یا مرگ ناگهانی دارید به پزشک خود اطلاع دهید.

اگر در 14 روز گذشته از مهارکننده‌های MAO استفاده کرده‌اید از قرص ریتالین استفاده نکنید. ممکن است یک تداخل دارویی خطرناک رخ دهد. مهارکننده‌های MAO عبارتند از ایزوکاربوکسازید، لینزولید، تزریقی متیلن بلو، فنلزین و ترانیل سیپرومین. اگر برای افسردگی، بیماری‌های روانی، بیماری پارکینسون، سردردهای میگرنی، عفونت‌های جدی یا پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ نیز از داروهای مخدر، محصولات گیاهی یا دارویی استفاده می‌کنید، به پزشک خود اطلاع دهید. تداخل با متیل فنیدات می‌تواند باعث یک بیماری جدی به نام سندرم سروتونین شود.

وابستگی به این دارو در دوران بارداری می‌تواند باعث زایمان زودرس یا وزن کم هنگام تولد شود. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید به پزشک خود اطلاع دهید. اگر باردار هستید، ممکن است نام شما در دفتر ثبت بارداری برای ردیابی اثرات متیل فنیدیت بر جنین ذکر شود. از پزشک بپرسید که آیا شیر دادن با شیر مادر هنگام استفاده از قرص ریتالین بی خطر است یا خیر. اگر در حال شیردهی هستید، اگر متوجه علائمی مانند بی قراری، مشکلات خواب، مشکلات تغذیه یا کاهش وزن در نوزاد شدید، به پزشک خود اطلاع دهید.

 

مطالعه بیشتر: بررسی علت، علایم، تشخیص و درمان زگیل تناسلی

چگونه ریتالین مصرف کنیم؟

طریقه مصرف ریتالین

قرص ریتالین را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید. تمام دستورالعمل‌های روی برچسب نسخه خود را دنبال کنید و همه راهنماهای دارو یا برگه‌های دستورالعمل را بخوانید. پزشک ممکن است گهگاه دوز مصرفی شما را تغییر دهد. متیل فنیدات ممکن است ایجاد عادت کند. استفاده نادرست می‌تواند باعث اعتیاد، مصرف بیش از حد یا مرگ شود. دارو را در جایی نگه دارید که دیگران نتوانند به آن دسترسی پیدا کنند.

قرص های رهش فوری ریتالین (IR) معمولاً 2 تا 3 بار در روز مصرف می‌شوند. قرص ریتالین IR را 30 تا 45 دقیقه قبل از غذا مصرف کنید. کپسول ریتالین LA یک بار در روز در صبح مصرف می‌شود. ممکن است کپسول را با یا بدون غذا مصرف کنید، اما هر بار به همان روش مصرف کنید. ریتالین LA را به طور کامل ببلعید. اگر نمی‌توانید کپسول را به طور کامل قورت دهید، آن را باز کنید و دارو را با غذای نرم مانند سس سیب، پودینگ یا ماست مخلوط کنید. بلافاصله مخلوط را بدون جویدن قورت دهید.

اگر یک جراحی برنامه ریزی شده دارید به پزشک خود اطلاع دهید. درمان شما ممکن است شامل مشاوره یا درمان‌های دیگر نیز باشد. پزشک شما باید پیشرفت شما را به طور منظم بررسی کند. گاه به گاه، پزشک ممکن است برای بررسی علائم ADHD، درمان ریتالین را برای مدتی متوقف کند. قلب و فشار خون شما نیز ممکن است نیاز به بررسی مکرر داشته باشد.

کاملا بسته و در دمای اتاق، دور از رطوبت، گرما و نور نگهداری شود. داروی خود را در مکانی نگهداری کنید که هیچ کس نتواند از آن به طور نادرست استفاده کند. باقیمانده دارو را نگه ندارید. از داروساز خود در مورد برنامه بازپس گیری دارو بپرسید. همچنین می‌توانید باقیمانده دارو را با خاک یا تفاله قهوه در یک کیسه پلاستیکی در بسته مخلوط کرده و کیسه را در سطل زباله بیندازید.

 

مطالعه بیشتر: استراتژی برای افزایش وزن در افراد دیابتی

عوارض جانبی ریتالین

عوارض جانبی ریتالین

در صورت داشتن علائم واکنش آلرژیک به قرص ریتالین، کمک فوری پزشکی دریافت کنید: کهیر. مشکل در تنفس؛ تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو.

اگر موارد زیر را دارید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • علائم مشکلات قلبی: درد قفسه سینه، مشکل در تنفس، احساس غش کردن.
  • علائم روان پریشی: توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که واقعی نیستند)، مشکلات رفتاری جدید، پرخاشگری، خصومت، پارانویا.
  • علائم مشکلات گردش خون: بی حسی، درد، احساس سرما، زخم های غیرقابل توضیح، یا تغییر رنگ پوست (ظاهر رنگ پریده، قرمز یا آبی) در انگشتان دست یا پا یا نعوظ آلت تناسلی که دردناک است یا 4 ساعت یا بیشتر طول می‌کشد.
  • اگر علائم سندرم سروتونین مانند: بی قراری، توهم، تب، تعریق، لرز، ضربان قلب سریع، سفتی عضلانی، پرش، از دست دادن هماهنگی، حالت تهوع، استفراغ، یا اسهال را دارید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

قرص ریتالین می‌تواند بر رشد کودکان تأثیر بگذارد. قد و وزن کودک شما ممکن است نیاز به بررسی مکرر داشته باشد. اگر فرزندتان با سرعت طبیعی رشد نمی‌کند، به پزشک خود اطلاع دهید.

عوارض جانبی رایج ریتالین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تعریق، افزایش فشار خون؛ تغییرات خلقی، اضطراب، احساس عصبی یا تحریک پذیری، مشکل در خواب. ضربان قلب سریع، تپش ضربان قلب یا بال زدن در قفسه سینه. کاهش اشتها، کاهش وزن؛ خشکی دهان، حالت تهوع، استفراغ، درد معده، سوء هاضمه؛ یا سردرد، سرگیجه.

این لیست کاملی از عوارض جانبی نیست و ممکن است موارد دیگری نیز رخ دهد. برای مشاوره پزشکی در مورد عوارض جانبی با پزشک خود تماس بگیرید.

بازگشت به لیست
0 0 رای
امتیازدهی مقاله
مشترک
اطلاع از
guest

0 دیدگاه
بازخورد
دیدن همه دیدگاه ها